( مسأله 1338 ) : محلى را كه انسان براي أقامت دائمي وزندگى خود اختيار كرده وطن أو است ، چه در آنجا به دنيا آمده ووطن پدر ومادرش باشد يا خودش آنجا را براي زندگى اختيار كرده باشد . ( مسأله 1339 ) : اگر قصد دارد در محلى كه وطن اصليش نيست مدت زماني كوتاه بماند ، وبعد بجاى ديگر رود ، آنجا وطن أو حساب نمىشود . ( مسأله 1340 ) : جائى را كه انسان محل زندگى خود قرار داده ، هر چند قصد نداشته باشد كه هميشه در آنجا بماند اگر طورى باشد كه عرف أو را در آنجا مسافر نمىگويند هر چند موقتا ده روز يا بيشتر جاى ديگرى را محل زندگى خود قرار دهد باز هم محل زندگيش را جاى أول مىگويند آنجا براي أو حكم وطن را دارد . ( مسأله 1341 ) : كسى كه در دو محل زندگى مىكند ، مثلا شش ماه در شهري وشش ماه در شهر ديگر مىماند ، هر دو محل وطن أو است . ونيز اگر بيشتر از دو محل را براي زندگى خود اختيار كرده باشد ، همه آنها وطن أو حساب مىشود . ( مسأله 1342 ) : بعضي از فقهاء گفته‌اند كسى كه در محلى مالك منزل مسكونى است اگر شش ماه متصل با قصد در آنجا بماند ، تا وقتي كه منزل مال أو است ، آن محل حكم وطن أو را دارد پس هر وقت در مسافرت به آنجا برسد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اين حكم ثابت نيست . ( مسأله 1343 ) : اگر به جائى برسد كه وطن أو بوده واز آنجا صرف نظر كرده ، نبايد نماز را تمام بخواند ، اگر چه وطن ديگرى هم براي خود اختيار نكرده باشد . ( مسأله 1344 ) : مسافري كه قصد دارد ، ده روز پشت سر هم در محلى بماند يا مىداند كه بدون اختيار ده روز در محلى مىماند ، در آن محل بايد نماز